İNSAN OLMAK…

insan biraz çocuk olmalı,bir balon gördüğünde istiyorum deyip ağlayabilmeli.
insan yolda yürürken birazda etrafına bakmalı,değişik hayatları görmek için.
insan gecenin bir vakti yatağından fırlayıp,Seni Seviyorum diye bağırmalı.
insan sabah uyandığında yatağının başucunda bir gül ile bir not bulmalı,uyandırmaya kıyamadım.
insan heyecan duymalı yeni günün getirdiği ışıklar için.
insan sinirlenmeli,kavga etmeli inandığı değerler için.
insan arada aşık olmalı,sonunda acı olduğunu bilerek.
insan anlamsızca beklemeli telefon çalmasını,belki arayan olur diye.
insan efkarlanmalı tabi birazda,belki hiç olmayacak şeylere sırf efkar olsun diye,
insan ara ara kocaman olmalı,dünyalar kadar,herkesi kucaklamalı,
insan bazen kendi olmalı bazen herkesten bir parça,
insan bazen de aptal olmalı,inanmak istediği şeylere inanmalı,
insan gerçek olmalı,rüya görebilmek için.
insan ölmeli zamanı gelince.
Velhasıl,insan olmak zor zanaat…